(ସ୍ଵର-ତୁମି ନିଶିଭରେ ଏଷ ଯୀଶୁ)
ଆହେ ପବିତ୍ରଆତ୍ମା ଇଶ୍ବର ରସନାରେ
ରାଜ ରସନାରେ ତବ ଏ ମନ୍ଦିରେ (ଘୋଷା)
ବସିଅଛୁ ତବ ପୟରେ,
ଭକ୍ତି ପ୍ରୀତି ଶୂନ୍ୟ ଅନ୍ତରେ, ୨ ଥର (ଆମେ)
କର ଅପୃଷ୍ଠାନ ନାଶି ପାପତମ,
କଳି ଉଠୁ ହୃଦୟ ଭକ୍ତି ଭରେ … |୧|
ତୁମେ ଜ୍ୟୋତି ତୁମେ ଶକତି,
ତୁମେ ମୁକ୍ତି ତୁମେ ଜୀବନ, ୨ଥର (ପ୍ରଭୁ)
ଜାଳ ପ୍ରେମାନଳ ଉଠୁ ଭକତି ରୋଳ,
ପ୍ରତି ଅନ୍ତରେ ଶାନ୍ତି ଆନନ୍ଦରେ… |୨|
ଭକ୍ତି ପ୍ରୀତି ଅମିୟ ଜଳେ,
ଦିଅ ଭରି ସର୍ବ ଅନ୍ତରେ, ୨ ଥର (ପ୍ରଭୁ)
ସ୍ତୁତି ପ୍ରଶଂସାରେ, ପୂଜା ବନ୍ଦନାରେ,
ଯାଉ ଜୀବନ ମଜି ତବ ନାମରେ … |୩|
ଦୀନବନ୍ଧୁ ମୋରେ ଚାହିଁ କଟାକ୍ଷରେ,
ଦୁଃଖ ମୋହରି ନେଇ ସୁଖ ଦିଅ ବାରେ (ଘୋଷା)
ଶାନ୍ତି ମୋ ଅନ୍ତରେ ଦିଅ ନିରନ୍ତରେ
ପୂର୍ଣ୍ଣ କର ମନ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦରେ … |୧|
ପଡ଼ିଛି ସଂସାରେ ଘୋର ବିପଦରେ
ତୁମ୍ଭ ବିନୁ ରକ୍ଷା ନାହିଁ କାହାଠାରେ .. |୨|
ତୁମେ କୃପା ସିନ୍ଧୁ ଦୀନ ପାପୀର ବନ୍ଧୁ
ଢ଼ାଳ କୃପା ବିନ୍ଧୁ ମୋ ମରୁ ଜୀବନରେ … |୩|
ସଦା ସଙ୍ଗେ ଥାଅ ସ୍ବପୁରକୁ ନିଆ
ମାଗୁଛି ଏ ବର ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ … |୪|
ମୋର ଜୀବନ ସମ୍ପତ୍ତି ଜ୍ଞାନଞ୍ଜନ ଜଗଜ୍ୟୋତି
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ନିଖିଳ ପତି …. |୧|
ମୋର ମୁକତି ପସରା ପ୍ରାଣପତି ଚିଉଚରା
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ସନ୍ତାପ ହରା … |୧|
ମୋର ପରମ ରକ୍ଷକ ପଥ ସତ୍ୟତା ଚାଳକ
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ଦୁଃଖ ହାରକ … |୨|
ମୋର ମଙ୍ଗଳ ଦାୟକ ମହିମାମୟ ତାରକ
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ପାପ ବାହକ … |୩|
ମୋର ମସ୍ତକ ଭୂଷଣ ମୁକୁଟ ମଣି ରତନ
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଯୀଶୁ ମୋର ଜୀବନ … |୪|
ଆହେ ପ୍ରିୟବନ୍ଧୁ
ପାରିକର ମୋତେ ଭବସିନ୍ଧୁ (ଘୋଷା)
ମୋର ପାଇଁ ସ୍ଵର୍ଗ ତିଆଗିଲ ନରଦେହେ ମର୍ଭେ ଜନମିଲ
ମୋର ପାପେ ବଳି କୁଶେ ହେଲ ଝୁଲି
ତାରିବାକୁ ମୋତେ ପାପ ଫାନ୍ଦୁ .. |୧|
ତବ ବିନା ତରୀ ନାହି ମୋର ତରିବାକୁ ପାପ ପାରାବାର
ତମେ ତ ସରେ ଏକମାତ୍ର ତରୀ ପତିତପାବନ ପାପୀ ବନ୍ଧୁ … |୨|
ଖାଅ ନାହିଁ କେହି ଗତିପଥେ ବସିଛି ମୁଁ ଚାହିଁ ଭିକ୍ଷା ଘାଟେ
ଆହେ ତ୍ରାଣତରୀ ଶୀଘ୍ର କର ପାରି
ଶୁଭେ କ୍ଷରଇ ମୋ ନେତ୍ର ବିନ୍ଦୁ …. |୩|
ଆହା କି ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ନିତ୍ୟ ନୂତନ
ଯୀଶୁ ମୋର ଗଳାହାର ପ୍ରାଣରମୋ ଶାନ୍ତିଧାମ … (ଘୋଷା)
ନୟନ ଅଞ୍ଜନ ହୃଦୟ ଚନ୍ଦନ
ତାଙ୍କ ଲାଗି ଦିନା ରହିଛି ଜୀବନ
ଯୀଶୁ ମୋର ପ୍ରାଣଧାର ପ୍ରାଣରମୋ ଶାରିଧାମ … |୧|
ଦେଲେ ସେହି ପୁଣ ଲୁଚାଇ ଆନନ
ଦିଶଇ ଚୌଦିଗ ଅନ୍ଧାର ସମାନ
ଯୀଶୁ ମୋର ଚିତ୍ତସାର ପ୍ରାଣରମୋ ଶାନ୍ତିଧାମ … |୨|
ସେହି ମୂଖ ସୋମରୂପେ ଅନୁପମ
ଚାହିଁଲେ ହରଇ କୋଟି ପାପତମ
ଯୀଶୁ ମୋର ପାପହର ପ୍ରାଣରମୋ ଶାନ୍ତିଧାମ … |୩|
ନିରେଖୁ ତରୁଣ ବଦନ କିରଣ
ଜଗତେ ମୋହର ବିତିଯାଉ ଦିନ
ଯୀଶୁ ମୋର ସୁଖସାର ପ୍ରାଣରମୋ ଶାନ୍ତିଧାମ … |୪|
ପଥର ଉପରେ ମୋ ଘର
ନଇବଢ଼ି ଓ ବତାସ କରିବ ବା କିସ ମୋର … (ଘୋଷା)
ପଥରକୁ ଖୁଣ୍ଟିନେଇ ମୂଳଦୁଆ ମୁଁ ବନାଇ ।
କୁଶ ସାହାଯ୍ୟରେ ତହିଁ ତୋଳିଲି ମୁଁ ପକ୍କା ଘର … |୧|
ବୁନିଆହୁଁ ଛାତି ଯାଏ କୁଶର ଝରଣା ପ୍ରାୟ
ଲେପିଲି ଲୋହିତ ରଙ୍ଗ ଦିଶଇ କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର … |୨|
(ସ୍ଵର-ତୁମେ ଅଧମ ପତିତ ନରେ)
ମୋର ଜୀବନ ସଙ୍ଖାଳି ଯୀଶୁ ନିତି ଜାଗି ପ୍ରାଣ ପଥେ
ତୁମେ ବାରେ ବାରେ ମନାକର ଗମିବାକୁ ଅଣ ପଥେ … (ଘୋଷା)
ଏ ସଂସାର ଜାଲେ ଗଲେ ପଡ଼ି
ତୋଳି ନିଅ ହାତେ କ୍ଷଣେ ଜାଲ ଯାଏ ଛିଡ଼ି ।
(ସେହି) ମହାନନ୍ଦେ ଭକ୍ତିଭରେ କରେ ସ୍ତୁତି ଅବିରତେ … |୧|
ଯେବେ ସେ ଅକୂଳନ କାଳେ
ପଡ଼ି ପେଷି ହୋଇ ଡ଼ାକେ ଜୀବନ ବିକଳେ
(ନାଥ) ଫେଡ଼ିଥାଅ ଦୁଃଖ ତାର ।
ଦେଇ ଶାନ୍ତି କେତେ କେତେ … |୨|
ପାପେ ପ୍ରାଣ ହେଲେ ଜରଜର
ପ୍ରେମେ ବାଡ଼ିଦେଇ ତାରେ ନାଶ ଖରତର
(ତାର) ପବିତ୍ର ହିଲ୍ଲୋଳେ ନାଚେ ତନୁ ପ୍ରାଣ ହରଷିତେ … |୩|
ବିଳାସରେ କେହି ଗଲେ ଭୂଲି
ତା ଅନ୍ତରେ ଅନୁଯୋଗ କରି କେତେ ଭଳି
(ସେହି) ଅନୁତାପେ ଅନୁରାଗେ ଅନୁସରେ ପୁଣ୍ୟ ପଥେ … |୪|
କି ମଧୁର ମନୋରମ ମୋ ଶ୍ରବଣେ ଯୀଶୁ ନାମ
ନାହିଁ ତା ସମାନ ନାମ ତ୍ରିଭୂବନେ ଅନୁପମ (ଘୋଷା)
ବିଶ୍ବାସୀ ପ୍ରତି ସେ ନାମ ଅଟେ କି ମନୋରଞ୍ଜନ
କରେ ତା ଦୁଃଖ ନାଶନ କରେ ତା ଶୋକ ଖଣ୍ଡନ … |୧|
ଭଗ୍ନାନ୍ତକରଣ ପ୍ରତି ଅଟେ ତାହା ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଶାନ୍ତି
କ୍ଷୁଧୂତକୁ କରେ ତୃପ୍ତି ଶାନ୍ତ ପ୍ରତି ସେ ବିଶ୍ରାମ … |୨|
ଯୀଶୁ ତ୍ରାଣ ନାମଧେୟ ଅଟେ ମୋ ପ୍ରତି କି ପ୍ରିୟ
ଘୁଞ୍ଚାଏ ମୋ ସର୍ବ ଭୟ ମୋହର ଦୃଢ଼ ପାଷାଣ .. |୩|
ଯୀଶୁ ମୋହର ରାଜନ ଯୀଶୁ ମୋହର ଜୀବନ
ଆଉ ମୋର ତ୍ରାଣଧନ ମୋହର ପୁନ୍ୟ ବସନ .. |୪|
ଯୀଶୁ ନାମ କେଡ଼େ ମିଷ୍ଟ କରେ ମୋତେ ନିତ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟ
ଅଟନ୍ତି ସେ ମୋର ଇଷ୍ଟ ମୋର ନିତ୍ୟ ଗାନ ଧାନ .. |୫|
ମୋତେ ଖୋଜି ଖୋଜି ଯୀଶୁ ଅଇଲେ
ମୋ ଛାର ପାଇଁକି ସରଗ ତିଆଗି
ଅଶେଷ ଯାତନା ସହିଲେ (ଘୋଷା)
ହଜିଥିଲି ମୁଁ ଯେ ଜଗତ ପ୍ରପଞ୍ଚ
ଖୋଜି ଖୋଜି ଶେଷେ ପାଇଲେ
ଆହାକି ଆଦିରେ ପରମାନନ୍ଦରେ
ଧୂଳି ଝାଡ଼ି କୋଳେ ଧଇଲେ … |୧|
ଜୀବନ ଦେବତା ଅତି ମଳିନତା
ଦେଖୁ ମନେ ବ୍ୟଥା ପାଇଲେ
ନିଗାଡ଼ି ନିଜର ହୃଦୟ ରୁର
ନିଜ ଅନୁରୂପେ ଧୋଇଲେ … |୨|
ମୋର ଦୁଃଖ ଚିନ୍ତା ଦୋଷ ଦୁର୍ବଳତା
ଆପଣେ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗେ ବହିଲେ
ମରଣ ଦାରୁଣ ପଣରେ ନବୀନ
ଜୀବନର ମାର୍ଗ ନିହିଲେ … |୩|
ମରଣର ଭୀତି କୁଶ ଯନ୍ତେ ଇତି
କରି ମହାମୁକ୍ତି ବିହିଲେ
ସରଗ କାହାଣୀ ମୋ ପାଖେ ବଖାଣି
ପ୍ରେମରେ ପରାଣ ମୋହିଲେ … |୪|
ସଫଳ ଜୀବନ ଯୀଶୁ ଶ୍ରୀଚରଣ
ପରିଚାରପଣ ପାଇଲେ
ବୃଥା ଏ ଜନମ ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠାନ
ମହାପ୍ରଭୁ କୃପା ନୋହିଲେ … |୫|
ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଦୟା ସାଗର ତାଙ୍କ ମହାଦୟା କି ଚମତ୍କାର
ଦୟା ଡ଼େଣା ମେଲି ଅଇଲେ ସେ ଉଡ଼ି
ତ୍ୟାଗ କରି ନିଜ ଅମର ପୁର … (ଘୋଷା)
ଦୟା ଦଣ୍ଡ ହସ୍ତେ ଧରିଣ
ବୁଲିଲେ ସେ ନଗର ଗ୍ରାମ
ଦୁର୍ବଳ ପତିତ ରୋଗ୍ରସ୍ତ ପ୍ରତି
ନ କଲେ ନିରୁଦ୍ଧ ଦୟା ନିଝର … |୧ |
ବାଟେ ଘାଟେ ଯେତେ ମିଳିଲେ
ତାଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗେ ଘେରିଲେ
ଅନ୍ଧ, ଛୋଟା, ଘୁଙ୍ଗା, ପକ୍ଷାଘାତି, କୁଷ୍ଠୀ,
ଭୁତଗ୍ରସ୍ତ ନାନା ରୋଗୀ ବଧୂର … |୨|
ଯେତେ ଅଇଲେ ତାଙ୍କ ପାଶେ
ସୁସ୍ଥ ହୋଇଲେ ଅନାୟାସେ
କୌଣସି ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ତୁଚ୍ଛାକୃତ
ନଗଲା ପୀଡ଼ାରେ ହୋଇ କାତର … |୩|
ଛୋଟା ନା, ବଧୂର ଶୁଣେ,
ଅନ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ ନୟନେ
ଘୁଙ୍ଗା ବୋଲେ ବାଣୀ କରି ଜୟଧ୍ବନି
କୁଷ୍ଠି ହୋଇଲେ ନିର୍ମଳ ଶରୀର … |୪|
|
ପରିତୃପ୍ତ ହେଲେ ଯୁଦିତ
ମୃତ ହେଲେ ପୁନରଜୀବିତ
ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତରଙ୍ଗ ଗଭୀର ସାଗର
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାତ୍ରେ ହୋଇଲା ସ୍ଥିର .. |୫|
ଆହେ ଯୀଶୁ ଦୟାସାଗର,
ରୋଗେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସର୍ବାଙ୍ଗ ମୋର
ସ୍ପର୍ଶ କର ମୋତେ ଦେଇନିଜ ହସ୍ତ
ମୋର ସର୍ବ ରୋଗ ହୋଇବ ଦୂର … |୬|