ଆହେ ଆମର ପିତା ସ୍ଵର୍ଗର, କରୁ ତୁମରି ନାମେ ପ୍ରଶଂସା
ତୁମେ ପବିତ୍ର କେଡ଼େ ମହାନ୍
କରୁ ତୁମରିଠାରେ ଭରସା (ଘୋଷା)
ହେଉ ସାତ ଇଚ୍ଛା ତୁମର, ଆମରି ଧରା ପରେ
ଯେପରି ସରଗ ପୁରେ |୧|
ଆଜି ଏ ଦିନେ କରୁ ବିନତି, ଦିଅ ଆମ ଆହାର
ଲୋଡ଼ା ଯାହା ଆମର . [୨]
ଯେପରି ଆମେ କରିଛୁ କ୍ଷମା, ଦୋଷ ସବୁ ପରର
କ୍ଷମ ଦୋଷ ଆମର … I୩I
ତୁମରି ପଦେ କରୁ ମିନତି, ମନ୍ଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କର
କର ପରୀକ୍ଷା ଦୂର … I୪I
ହାଲେଲୁୟା … ହାଲେଲୁୟା
ହାଲେଲୁୟା … ହାଲେଲୁୟା .. (ଘୋଷା)
ଗାଅ ସର୍ବେ ସାଧୁଗଣ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବରରେ
ଆସୁଛନ୍ତି ଯୀଶୁରାଜା ମଧ୍ୟାକାଶରେ
ତୁରୀ ବାଦ୍ୟ ହେବ ବର ଖୋଲିବା
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ରିତେ ଉଠିବେ , [୧]
ବଂଚିଥିବା ଯେତେ ଆମେ ଏହି ଶରୀରେ
ଅନ୍ୟ ରୂପ ହୋଇଯିବା ଏକ ଲିତାରେ
ଆମେ ଉର୍କକୁ ଉଠିବା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଭେଟିବା,
ସାଧୁଗଣ ସଙ୍ଗରେ … |୨|
ଭୟ ନାହିଁ ଭୟ ନାହିଁ ଆଉ ମୃତ୍ୟୁରେ
ମୃତ୍ୟୁ ଶକ୍ତି ପରାଜିତ ଯୀଶୁ ବଳରେ
(ସଦା) ଜୀବନ ଲଭିବା ଅମର ହୋଇବା
ଯୀଶୁ ସାଥେ ରହିବା |୩|
ଫେର ଭାଇ ପାପ ପଥୁ ଏହି କ୍ଷଣରେ
ପାପ ଦାଗ ଧୋଇ ଦିଅ ଯୀଶୁ ରକ୍ତରେ
(ଆମେ) ନିରାଶ ନୋହିବା ନରକୁ ବଂଚିବା
ସ୍ଵର୍ଗ ସୁଖ ପାଇବା I୪I
ପ୍ରଚାରିବୁ ତୁମ ପ୍ରେମ ପଥେ ପଥେ ଯାଇ
ବିତାଇବୁ ଏ ଜୀବନ ତୁମ ଗୀତି ଗାଇ ଗାଇ
ତୁମ ଗୀତି ଗାଇ ଗାଇ (ଘୋଷା)
ସାଧୁବାକୁ ପରିତ୍ରାଣ ସ୍ଵର୍ଗପୁର ତେଜିଲ
ପାପ ନେଇ ପ୍ରେମ ଦେଇ ପ୍ରତି ମନ କିଣିଲ
ଆମ ହୃଦେ ଦିଅ ପ୍ରଭୁ ସେ ପ୍ରେମ ଝରାଇ I୧I
କୁଶ ଦିଏ ପରିଚୟ ତୁମ କରୁଣାର
ଝରିଯାଏ ତା’ ବୁକୁରେ କ୍ଷମାର ନିଝିର
ଘୋଷିବୁ ସେ ପ୍ରେମ କଥା ଗଗନ ଭରାଇ [୨]
ହେ ଯୀଶୁ ତୁମ ପ୍ରେମ ମୁଁ ପାଶୋରିବି କି ? (ଘୋଷା)
ପ୍ରକାଶି ଅସୀମ ପ୍ରେମ ତେଜିଲ ସ୍ଵର୍ଗ ଭୂବନ
ସେ ପ୍ରେମ ଉପମା କାହୁଁ ମୁଁ ପାଇବି କି ? I୧|
ଅଶେଷ ଦୁଃଖ ସହିଣ ବିସର୍ଜଲ ନିଜ ପ୍ରାଣ,
ଛାର ମୁଖେ ତାହା ବଣ୍ଡି ମୁଁ ପାରିବି କି ? |୨ |
ଧୋଇଲେ ସେ ମହାପ୍ରେମ, ହୃଦୟ ହୁଏ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ
କିବା ପ୍ରତିଦାନେ ତାହା ଶୁଝିବି କି ? |୩|
ହେ ଯୀଶୁ ତ୍ରାତା ପରମ, ଗଲେ ଯିବ ଏ ଜୀବନ,
ସେ ଅନନ୍ତ ପ୍ରେମ ସତେ ମୁଁ ମୂଚ୍ଛିବି କି ? |୪|
ପବିତ୍ର ମହାପ୍ରଭୁ ହେ ଶ୍ରୀଚରଣେ ଆସିଅଛି ମୁଁ
ହୃଦୟକୁ ଶୂନ୍ୟ କରୁଛି ଆଶିଷରେ ଭରିଦେବ କି ? (ଘୋଷା)
ପାପ ପକେ ପଡ଼ିଥିଲି ମୁଁ ଦିନେ,
ପ୍ରେମେ ଅବତରିଲଯୀଶୁ ରାଜନ
କୁଶେ ଦେଲ ଆପଣା ପ୍ରାଣ, ତହିଁ ପାଇଲି ମୁଁ ପରିତ୍ରାଣ |୧|
ସେହି ମହାପ୍ରେମକୁ ଏବେ ଭୁଲିଯାଇ
ଆଧୁନିକ ଦୁନିଆରେ ଚାଲେ ମୁହିଁ
ଫେରାଅ ଏ ନେତ୍ର ଯୁଗଳ
ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଅଟେ ଦୁର୍ବଳ |୨|
ପବିତ୍ର ଆମ୍ରାରେ କର ଉବ୍ଦୀପିତ
ମୁହିଁ ମୃତ ମାତ୍ର ତୁମେ ଜୀବିତ
ଯେହ୍ନେ ଫଳିବି ଫଳ ବହୁତ
ପିତା ମୋ ହେବେ ମହିମାନିତ ।୩|
ଏତ ତୁମ ପ୍ରେମ ପ୍ରଭୁ ଏତ ତୁମ ପ୍ରେମ
ଜାଣିଛି ବୁଝିଛି ମୁଁ ତ, ତୁମେ ଦୟାମୟ (ଘୋଷା)
ନାମ ବହିଅଛି ତୁମେ ଦୁଃଖହରା ବୋଲି
ମୋ ଦୁଃଖ ହରି ନେଇଛି ଦୟାମୟ ବୋଲି
ତୁମ ନାମ ଜାଣେ ପ୍ରଭୁ ପତିତପାବନ [୧]
ଉଦ୍ଧାରିଲ ମୋତେ ତୁମେ ପାପର ସାଗରୁ
ଧରିଣ ଗୋ ନିଜ ହାତେ ଶାନ୍ତିମୟ ପ୍ରଭୁ
ସେହି ଦିନୁ ଜାଣିଛି ମୁଁ ତୁମେ ଯେ ମହାନ୍ .. |୨|
ଶେଷେ ରଖ ମୋ ମିନତି ମୋ ପାଶେ ରୁହ ଗୋ ନିତି
ଚାଲିବି ମୁଁ ସଦା ତବ ପଦ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଦେଖି |୩|
ସମପିଲି ଦେହ ପ୍ରାଣ ମୋ ଆତ୍ମା ଜୀବନ ..
ବିଶ୍ଵାସୀର ସତ୍ୟ ତୁମେ, ଦେଖାଅ ସତ୍ୟଲୋକ
ସତ୍ୟ କହି ଲଭିବୁ ଆମେ ଚିରନ୍ତନ ଜୀବନ |୪|
ଭୁଜ ତଳେ ମୋତେ ରଖ ମହାପ୍ରଭୁ,
ବାହୁ ତଳେ ମୋତେ ରଖା
ତବ ପବିତ୍ର ଭୁଜ ବିସ୍ତାରି ଦେଲେ,
ଛାର କି କରିବ ସେ ଦୁଃଖ (ଘୋଷା)
ଦୁଃଖିନୀର ସାଥୀ ଅଧମର ଗତି,
ଅନାଥର ତୁମେ ନାଥ
ସଜ ହୋଇଥିବ ଏ ଅଧମ ତବ,
ନିରତ ସେବାରେ ରତ ..
ତୁମେ ଦୀନବଂଧୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ହୋଇଲେ,
ହେବ କି ଅନ୍ତରେ ସୁଖ |୧|
ଭୁବନ ମୋହନ ମୋ ତ୍ରାଣ କରତା,
ରଖେ ତବ ପାଦେ ମୋ ଚିତ୍ତ
ଦିନକୁ ଦିନ ତ ଦୁଃଖ ଅବିରତ, ମିଳଇ ନାହିଁ ତ ସୁଖ .
ଭାସିଯିବି ନାଥ ଏ ଭବ ସାଗରେ ରଖ ତ୍ରାଣ ଧନ ରଖା |୨|
ମୁଁ ଅତି ପତିତ ଭରସା ରଖିଛି ଶ୍ରୀଚରଣ ତଳେ ତବ
ଏ ଅଭଗା ମୂଢ଼ମତି ଯୋଡ଼ି କର, କହେ ମୋତେ ଦୟା କର
କେହି ନାହିଁ ମୋର ତୁମେ ଏକା ସାର,
ମିନତି ମୋ ବାରେ ଘେନ |୩|
ଜୟ ହାଲିଲୁୟା ଜୟ ଜୟ ବୋଲ ହେ
ଯୀଶୁ ନାମ ଗାଇ ଚାଲ ଧରି ମୁକ୍ତିର ମଶାଲ (ଆଜି) (ଘୋଷା)
ସର୍ବ ଶକ୍ତିମାନ ମହା ବିକ୍ରମୀ ରାଜା
ଗୌରବ ପ୍ରତାପେ ହେଉ ଅଛନ୍ତି ସଜା ।
ମହିମା ପ୍ରକାଶ ହେବ କିଛି ସମୟ
ଦୟା ସହିଷ୍ଣୁ ନଥିବ ତାଙ୍କ ବଦନେ |୧|
ସୂର୍ଗୀୟ ତେଜେ କରିବେ ସେ ଆଗମନ
ସଙ୍ଗେ ଦିବ୍ୟ ଦୃତ ଆଉ କିରୁବଗଣ
ତୁରୀ ନାଦେ କମ୍ପାଇବେ ଏହି ମେଦିନୀ
ସାକ୍ଷାତ କରିବେ ମନୋନୀତ ସେ କ୍ଷଣି |୨|
ଯଦି ମଳିନ ହୋଇଛି ବସ୍ତ୍ର ତୁମର
ଯୁବା ମେଷ ରକ୍ତେ ଧୋଇ ହୁଅ ସତ୍ଵର
ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ସୁଯୋଗ ନଥିବ ତେବେ
ଆସ ଆଜି କୁଶୀୟ ଝରଣା ନିକଟେ |୩|
ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ତେଜ ହୋଇବ ଦେହ ଆମର
ଧନ୍ୟବାଦ ସ୍ତୁତି ଗାଇବା ନିରନ୍ତର
ମର ଶରୀରରଲୀନ ହେବ ସେ ଦିନ
ଆତ୍ମିକ ଶରୀରେ ପ୍ରବେଶିବା ସିୟୋନ I୪I
ଜାଗ ତାଗ ସୁପ୍ତ ପ୍ରାଣ ଆଜି ଜାଗରେ
ଦେଖ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆସିବାର ବେଳ ହୋଇଗଲା ରେ.. (ଘୋଷା)
ଡାକେ ପରିତ୍ରାଣର ବେଳା,
ଏ ଶୁଭ ସମୟ ଆଉ ନକରିହେଳା
କରି ଅନୁତାପ, ଛାଡି ପାପ, ଯୀଶୁ ନାମ ଜପରେ I୧|
ତେଜି ମୋହ, ବିଳାସ ଆଜି
ପବିତ୍ରତା ବସ୍ତେ ଅଙ୍ଗ ଦିଅରେସାଜି
(ଯେହ୍ନ) ଆରୋହିବୁ ମେଘ ରଥେ,
ଯୀଶୁ ରାଜା ସାଥିରେ ।୨।
ବିଶ୍ବାସ ପ୍ରଦୀପ ତୋହର
ଜଳି ସଦା ଆଲୋକିତ କରୁ ସଂସାର
(ସଦା) ଉଛୁଳି ଉଠୁ ଜୀବନ, ପବିତ୍ରାପା ତୈଳରେ |୩|
ଯୀଶୁ ହେ ଆଗାମୀ ରାଜନ,
ତବ ର ଧୋଇ ମୋତେ କର ନୂତନ
ଯେହ୍ନ ମିଳିବି ସେ ଶୁଭଦିନେ ପୁଲକିତ ପ୍ରାଣରେ
ଯୀଶୁ ! ତବ ସାଥିରେ I୪I
ବଡ ସଙ୍କଟର ଦିନ ଆସିବ ଦିନ ଆସିବା
ତେବେ କେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଲୁଚିବ (ଘୋଷା)
ପର୍ବତ କନ୍ଦରେ ଲୁଚିଲେ ଯାଇ
ଲୁଚାଇ ତୋତେ ପାରିବ ନାହିଁ ।
ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ ଚରଣେ ଅରପି ଦେବ (ସେ ଦିନ) … |୧|
ଗଭୀର ବାରି ଭିତରେ ବୁଡ଼ି
ଅପାର ଜଳରାଶି ଥିଲେ ହେ ମାଡି
ଥରହରେ ବାରି ଦେଖାଇ ଦେବ (ସେ ଦିନ) … |୨|
ସରଗ ମରତ ପାତାଳପୁର
ସବୁ ତ କୃତ ଅଟେ ତାଙ୍କର
ଆଉ ଲୁଚିବାର ସ୍ଥାନ ନଥିବ (ସେ ଦିନ) . |୩|
ବିଚାର ସିଂହାସନର କତି ।
ଉଭା ହୋଇବେ ଯାଇ ସରିବ ଜାତି
କହ କିସ ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେବ (ସେ ଦିନ) . I୪I